Apeldoorners helpen kinderen en bejaarden op Sri Lanka
van een onzer verslaggevers
2 SEPTEMBER 2026 - APELDOORN - Ruim tien jaar handelen Gijs van Randwijk en Arnold Groothuis in de geest van Theo Wit, de in 1986 overleden man aan wie ze de naam van hun stichting hebben opgedragen. De Wit zamelde geld in voor een doven - en blindenschool op Sri Lanka. Van Randwijk en Groothuis zetten zijn werk gestructureerd voort.
Ze doen dat met een landelijke stichting die inmiddels 350 (vooral Apeldoornse) donateurs telt en projecten steunt in heel Sri Lanka.
Achter de projecten op de doven- en blindenschool in de stad Anuradhapura hebben de Apeldoorners Van Randwijk (voorzitter) en Groothuis (penningmeester) min of meer noodgedwongen een punt gezet. Het ietwat corrupte bestuur ter plaatse voldeed niet aan de eisen die zowel de Stichting Theo de Wit als De Wilde Ganzen stelde. ‘Er is niet met geld gesjoemeld‘, zegt Gijs van Randwijk. ‘Wel werden er baantjes verdeeld en niet altijd werden bevoegde en gekwalificeerde mensen aangesteld, hoewel wij daar wel op aandrongen. Bovendien waren er al tal van projecten afgerond. Denk aan een audiologisch centrum en het realiseren van een meisjesinternaat. Hoewel de contacten nu verbroken zijn, houdt onze contactman in Sri Lanka de school wel in de gaten. Mogelijk bieden we in de toekomst nog hulp.‘
De hulp die stichting Theo De Wit biedt, strekt zich anno 2004 uit over het hele eiland. Zes scholen voor gehandicapte kinderen kunnen rekenen op een financiële bijdrage voor bouwwerkzaamheden van onder meer klaslokalen en huisvesting. De statuten zijn onlangs gewijzigd om ook steun mogelijk te maken aan bejaarden zonder nageslacht. ‘Heb je geen kinderen, dan is er niemand die op latere leeftijd voor je zorgt‘, legt Gijs van Randwijk uit.
Zo‘n 50.000 euro gaat jaarlijks in Theo De Wit, Lanka Education Fund, om. Groothuis en Van Randwijk besteden enkele uren per week aan hun stichting, waarin ook een secretaris zitting heeft. Eén keer per jaar maken ze op eigen kosten een reis naar Sri Lanka. Vooralsnog is de continuïteit gewaarborgd. 'Maar we worden een dagje ouder', zegt Gijs van Randwijk, die inmiddels bijna 70 is. ‘En eerlijk gezegd, dat baart ons zorgen. We hopen dat er straks mensen zijn die net zo fanatiek zijn als wij. Al mag je dat misschien niet verlangen.‘
|
|